Ik ben verhuisd. Een nieuwe stad, een nieuw begin. Ik woon nu in St-Gillis.

Wat de hel zijn apocalyptische ruiters?
Mannen die te paard hun ondergang te gemoet galopperen?
Gefrustreerde jockies die nooit prijzen winnen?
…

Zou dat niet fantastisch zijn moesten er apothekers tegen de nostalgie bestaan? Medicijnmannen eigenlijk. Sjamanen met een zelfstandige zaak bij wie je al dan niet per voorschrift een medicijn tegen de nostalgie kan gaan halen. Wat zou je daarvoor moeten studeren?

De zon kwam er even door vandaag dus ben ik een half uurtje gaan wandelen in het park. Ik zat op een bank en iets verder van mij zat een koppel met een kind.

(uit kroniek van het vuur van Eduardo Galeano)

Midden in de Nieuwstraat staat de OLV van Finisterraekerk. Ooit al binnen geweest?
In de kerk vind je een bord waar in krijt een gebed op geschreven staat.

Ik heb deze nacht gedroomd dat ik iemand aan het vermoorden was maar ik wist niet wie. Zijn hoofd had geen gezicht. Het waren de ochtendrituelen van mijn buren die me konden geruststellen dat alles nog was zoalsvoor heen.

Mevrouw,
waarom slaapt u alleen,
wanneer u kunt slapen met een jonge vent
die een broek heeft met glanzende knopen
en een jas met zilveren knoopsgaten?
Boven
is er een groene olijfboom.
Beneden
is er een groene sinaasappelboom.
En in het midden is er een zwarte vogel
die op een suikerklontje
zuigt.

(Charms)

Het was een zuiver toeval. Of beter gezegd een samenloop van twee toevalligheden. Dat ik vandaag iemand heb leren kennen in de bibliotheek.
Of hoe ‘Divine Hunger’ ons bij elkaar bracht.

Het was natuurlijk logisch dat ik José snel zou terugzien aangezien we beide vaak in de bibliotheek vertoeven.
Mijn plannen voor het weekend hebben een aardige wending gekregen, sorry voor de lange afwezigheid.